VIGÍLIA DA COROAÇÃO IMPERIAL DE SUAS MAJESTADES
CANTO DE ENTRADA
1. Reunido o povo, o sacerdote dirige-se ao altar com os ministros, durante o canto de entrada.
REUNIDOS EM TORNO DOS NOSSOS PASTORES
NÓS IREMOS A TI!
PROFESSANDO TODOS UMA SÓ FÉ
NÓS IREMOS A TI!
ARMADOS COM A FORÇA QUE VEM DO SENHOR
NÓS IREMOS A TI!
SOLO: SOB O IMPULSO DO ESPÍRITO SANTO
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
COM OS ROMEIROS DE NOSSA SENHORA
NÓS IREMOS A TI!
COM OS NOSSOS IRMÃOS SOFREDORES
NÓS IREMOS A TI!
COM OS PADRES QUE SOBEM AO ALTAR
NÓS IREMOS A TI!
COM OS PADRES QUE PARTEM EM MISSÃO
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
DE NOSSAS FAZENDAS E NOSSAS CIDADES
NÓS IREMOS A TI!
DE NOSSAS MONTANHAS E NOSSAS BAIXADAS
NÓS IREMOS A TI!
DE NOSSAS CABANAS E POBRES FAVELAS
NÓS IREMOS A TI!
DE NOSSAS ESCOLAS E NOSSOS TRABALHOS
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
COM NOSSOS ANSEIOS E NOSSOS DESEJOS
NÓS IREMOS A TI!
COM NOSSAS ANGÚSTIAS E NOSSAS ALEGRIAS
NÓS IREMOS A TI!
COM NOSSA FRAQUEZA E NOSSA BONDADE
NÓS IREMOS A TI!
COM NOSSA RIQUEZA E NOSSA CARÊNCIA
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
CURVADOS AO PESO DO NOSSO TRABALHO
NÓS IREMOS A TI!
CURVADOS AO PESO DE NOSSO PECADO
NÓS IREMOS A TI!
CONFIANTES POR SERMOS OS FILHOS DE DEUS
NÓS IREMOS A TI!
CONFIANTES POR SERMOS OS MEMBROS DE CRISTO
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
NÓS IREMOS A TI!
PROFESSANDO TODOS UMA SÓ FÉ
NÓS IREMOS A TI!
ARMADOS COM A FORÇA QUE VEM DO SENHOR
NÓS IREMOS A TI!
SOLO: SOB O IMPULSO DO ESPÍRITO SANTO
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
COM OS ROMEIROS DE NOSSA SENHORA
NÓS IREMOS A TI!
COM OS NOSSOS IRMÃOS SOFREDORES
NÓS IREMOS A TI!
COM OS PADRES QUE SOBEM AO ALTAR
NÓS IREMOS A TI!
COM OS PADRES QUE PARTEM EM MISSÃO
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
DE NOSSAS FAZENDAS E NOSSAS CIDADES
NÓS IREMOS A TI!
DE NOSSAS MONTANHAS E NOSSAS BAIXADAS
NÓS IREMOS A TI!
DE NOSSAS CABANAS E POBRES FAVELAS
NÓS IREMOS A TI!
DE NOSSAS ESCOLAS E NOSSOS TRABALHOS
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
COM NOSSOS ANSEIOS E NOSSOS DESEJOS
NÓS IREMOS A TI!
COM NOSSAS ANGÚSTIAS E NOSSAS ALEGRIAS
NÓS IREMOS A TI!
COM NOSSA FRAQUEZA E NOSSA BONDADE
NÓS IREMOS A TI!
COM NOSSA RIQUEZA E NOSSA CARÊNCIA
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
CURVADOS AO PESO DO NOSSO TRABALHO
NÓS IREMOS A TI!
CURVADOS AO PESO DE NOSSO PECADO
NÓS IREMOS A TI!
CONFIANTES POR SERMOS OS FILHOS DE DEUS
NÓS IREMOS A TI!
CONFIANTES POR SERMOS OS MEMBROS DE CRISTO
NÓS IREMOS A TI!
IGREJA SANTA, TEMPLO DO SENHOR
GLÓRIA A TI, IGREJA SANTA, Ó CIDADE DOS CRISTÃOS
QUE TEUS FILHOS HOJE E SEMPRE VIVAM TODOS COMO IRMÃOS!
SAUDAÇÃO
2. Chegando ao altar e feita a devida reverência, beija-o em sinal de veneração e, se for oportuno, incensa-o. Em seguida, todos dirigem-se às cadeiras.
Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o sacerdote diz:
Pres: In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti.
Ass: Amen.
O sacerdote, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o:
Pres: Gratia Domini nostri Iesu Christi, et caritas Dei, et communicatio Sancti Spiritus sit cum omnibus vobis.
Ass: Et cum spiritu tuo.
3. O sacerdote, diácono ou outro ministro devidamente preparado poderá, em breves palavras, introduzir os fiéis na missa do dia.
ATO PENITENCIAL
Pres.: Fratres carissimi, Deum invocemus, ut hanc aquam benedicere dignetur, quae super nos aspergetur, ad memoriam baptismi nostri. Ipse nobis auxilium praestet, ut Spiritui, quem accepimus, fideles semper maneamus.
Após um momento de silêncio, o sacerdote diz:
Pres.: Domine Deus omnipotens, fons et origo omnis vitae, + benedic hanc aquam, quam fideles tui in tua invocant nomine,
ut, peccatorum veniam exorantes, tuam gratiam protectionis assequantur contra infirmitates et insidias inimici. Concede, ut per misericordiam tuam haec aqua salutaris jugiter pro nobis scaturiat,
et, puro corde ad te accedentes,
a periculis corporis et animae liberemur.
Per Dominum nostrum Iesum Christum Filium tuum,
qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti, Deus,
per omnia saecula saeculorum.
Todos: ℟.: Amen.
O sacerdote, acompanhado pelos ministros, asperge o povo e o czar. Enquanto isso, canta-se um canto apropriado.
Depois da aspersão do altar, o sacerdote volta à cadeira e, terminado o canto, reza, de pé, com as mãos juntas:
Pres.: Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis pecátis nostris, perdúcat nosad vitam ætérnam.
Ass: Amen.
HINO DO GLÓRIA
Canta-se ou recita-se em seguida o hino:
Incensa-se o czar enquanto canta-se o "Vos Glorificamos...".
Gloria in excelsis Deo,
et in terra pax hominibus bonae voluntatis.
Laudamus te,
benedicimus te,
adoramus te,
glorificamus te,
gratias agimus tibi propter magnam gloriam tuam,
Domine Deus, Rex caelestis, Deus Pater omnipotens.
Domine Fili unigenite, Iesu Christe,
Domine Deus, Agnus Dei, Filius Patris,
qui tollis peccata mundi, miserere nobis;
qui tollis peccata mundi, suscipe deprecationem nostram;
qui sedes ad dexteram Patris, miserere nobis.
Quoniam tu solus Sanctus,
tu solus Dominus,
tu solus Altissimus, Iesu Christe,
cum Sancto Spiritu in gloria Dei Patris.
Amen.
ORAÇÃO DO DIA
Pres: Oremus.
E todos oram em silêncio, por algum tempo.
Então o sacerdote abrindo os braços reza a oração;
Deus, qui universo mundo sapienter praesides,
respice propitius super hunc famulum tuum Paulum, Imperatorem nostrum,
et hanc famulam tuam Catharinam, Imperatricem nostram.
Da eis spiritum prudentiae, fortitudinis et iustitiae,
ut, hoc populo in pace, aequitate et caritate gubernando,
tuae providentiae sint signum,
et pacis tuae efficaces ministri.
Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum,
qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti, Deus,
per omnia saecula saeculorum.
Ao terminar, o povo aclama:
Ass: Amen.
PRIMEIRA LEITURA
7. O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.
Leitor: Leitura do Livro da Sabedoria
Ouvi, ó reis, e procurai compreender; aprendei, juízes dos confins da terra. Prestai atenção, vós que governais as multidões e vos orgulhais de ter nações sob o vosso domínio. O poder vos foi dado pelo Senhor, e a soberania pelo Altíssimo, que examinará as vossas obras e perscrutará os vossos desígnios. Sendo ministros do seu reino, não julgastes retamente, nem guardastes a lei, nem procedestes segundo a vontade de Deus. Terrível e repentino ele surgirá contra vós, pois um julgamento severo espera os que estão no alto. Portanto, ó reis, recebei a sabedoria e aprendei, ó juízes da terra. Servi ao Senhor com temor e buscai a verdade, para que vivais eternamente.
Ao final acrescenta:
Leitor: Verbum Dómini.
Todos aclamam:
Ass: Deo grátias.
SALMO RESPONSORIAL
8. O salmista ou o cantor recita o salmo, e o povo o estribilho.
℟. Ó SENHOR EM VOSSA FORÇA O REI SE ALEGRA.
O QUE SONHOU SEU CORAÇÃO, LHE CONCEDESTES;
NÃO RECUSASTES OS PEDIDOS DE SEUS LÁBIOS. ℟.
— COM BÊNÇÃO GENEROSA O PREPARASTES;
A VIDA ELE PEDIU E VÓS LHE DESTES
LONGOS DIAS, VIDA LONGA PELOS SÉCULOS. ℟.
— É GRANDE A SUA GLÓRIA EM VOSSO AUXÍLIO;
TRANSFORMASTES O SEU NOME NUMA BÊNÇÃO,
E O COBRISTES DE ALEGRIA EM VOSSA FACE. ℟.
SEGUNDA LEITURA
9. O leitor dirige-se ao ambão para a segunda leitura, que todos ouvem sentados.
Leitor: Leitura da Carta de São Paulo aos Romanos
Que toda pessoa esteja sujeita às autoridades superiores, pois não há autoridade que não venha de Deus; e as que existem foram por ele instituídas. Portanto, quem resiste à autoridade, resiste à ordem estabelecida por Deus, e os que lhe resistem atrairão sobre si a condenação. Os governantes não são motivo de temor para quem faz o bem, mas para quem faz o mal. Queres não ter medo da autoridade? Faz o bem, e ela te louvará. Pois ela é ministra de Deus para teu bem. Mas, se fazes o mal, teme, porque não porta a espada em vão. Ela é serva de Deus, instrumento de justiça para punir quem pratica o mal. Por isso é necessário submeter-se, não só por temor, mas também por dever de consciência. É por isso também que pagais impostos, pois os magistrados são ministros de Deus, ocupados nesse encargo. Dai a cada um o que lhe é devido: o imposto a quem se deve imposto, o tributo a quem tributo, o respeito a quem respeito, a honra a quem honra.
Ao final acrescenta:
Leitor: Verbum Dómini.
Todos aclamam:
Ass: Deo grátias.
ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO
10. Segue-se o Aleluia.
ALELUIA, ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA! ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA! ALELUIA, ALELUIA!
Enquanto isso, o sacerdote, quando se usa incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono, que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se profundamente diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:
Diác: Dá-me a tua bênção.
O sacerdote diz em voz baixa:
Pres.: O Senhor esteja em teu coração e em teus lábios para que possas anunciar dignamente o seu Evangelho: em nome do Pai e do Filho + e do Espírito Santo.
O diácono faz o sinal da cruz e responde:
Diác.: Amém.
Se não houver diácono, o sacerdote, inclinado diante do altar, reza em silêncio.
EVANGELHO
12. O diácono dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:
Diác ou Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
O diácono, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:
Diác ou Pres: Léctio sancti Evangélii secúndum Ioannem.
Ass: Glória tibi, Dómine.
Então o diácono , se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho.
Diác ou Pres: Naquele tempo, disse Jesus: “Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida por suas ovelhas. O mercenário, que não é pastor e a quem as ovelhas não pertencem, vê o lobo chegar, abandona as ovelhas e foge; e o lobo as ataca e dispersa, pois ele é apenas um mercenário e não se importa com as ovelhas. Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem, assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai. Eu dou a minha vida pelas ovelhas. Tenho ainda outras ovelhas que não são deste redil; a estas também devo conduzir. Elas escutarão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor."
13. Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác ou Sac: Verbum Dómini.
O povo aclama:
Ass: Laus tibi, Christe.
O sacerdote beija o livro, rezando em silêncio:
Per evangélica dicta deleántur nostra delícta.
HOMILIA
14. Nos domingos e festas de preceito, faça-se a homilia, também recomendável nos outros dias.
PROFISSÃO DE FÉ
16. Terminada a homilia, diz-se o Creio.
Pres: Profiteamur fidem nostram.
Ass: Credo in unum Deum,
Patrem omnipotentem,
factorem caeli et terrae,
visibilium omnium et invisibilium.
Et in unum Dominum Iesum Christum,
Filium Dei unigenitum,
et ex Patre natum ante omnia saecula.
Deum de Deo, lumen de lumine,
Deum verum de Deo vero,
genitum, non factum, consubstantialem Patri;
per quem omnia facta sunt.
Qui propter nos homines,
et propter nostram salutem
descendit de caelis.
Todos se inclinam
Et incarnatus est de Spiritu Sancto
ex Maria Virgine, et homo factus est.
Todos erguem-se
Crucifixus etiam pro nobis
sub Pontio Pilato,
passus et sepultus est,
et resurrexit tertia die,
secundum Scripturas,
et ascendit in caelum,
sedet ad dexteram Patris.
Et iterum venturus est cum gloria,
iudicare vivos et mortuos,
cuius regni non erit finis. Credo in Spiritum Sanctum,
Dominum et vivificantem,
qui ex Patre Filioque procedit.
Qui cum Patre et Filio
simul adoratur et conglorificatur:
qui locutus est per Prophetas.
Credo in unam, sanctam,
catholicam et apostolicam Ecclesiam.
Confiteor unum baptisma
in remissionem peccatorum.
Et exspecto resurrectionem mortuorum,
et vitam venturi saeculi.
Amen.
OFERTÓRIO
17. Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho, o cálice e o missal.
18. Convém que os fiéis manifestem a sua participação, trazendo o pão e o vinho para a celebração da Eucarística, ou outros dons para o auxílio da comunidade e dos pobres.
19. O sacerdote, de pé, toma a patena com o pão e, elevando-a um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Bendito sejais, senhor, Deus do Universo, pelo pão que recebemos da Vossa bondade, fruto da terra e do trabalho humano: que agora Vos apresentamos e que para nós se vai tornar Pão da vida.
Se não houver canto ao ofertório o povo acrescenta a aclamação:
Ass: Bendito seja Deus para sempre!
20. Em seguida, coloca a patena com o pão sobre o corporal. O diácono ou o sacerdote derrama vinho e um pouco d´água no cálice, rezando em silêncio:
Pelo mistério desta água e deste vinho possamos participar da divindade do vosso Filho, que se dignou assumir a nossa humanidade.
21. Em seguida, o sacerdote toma o cálice e, elevando-o um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo vinho que recebemos da Vossa bondade, fruto da videira e do trabalho humano: que agora Vos apresentamos e que para nós se vai tornar Vinho da Salvação.
Ass: Bendito seja Deus para sempre!
Coloca o cálice sobre o corporal.
De coração contrito e humilde, sejamos, Senhor, acolhidos por vós; e seja o nosso sacrifício de tal modo oferecido que vos agrade, Senhor, nosso Deus.
Lavai-me, Senhor, de minhas faltas e purificai-me de meus pecados.
ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS
25. No meio do altar e voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, o sacerdote diz:
Pres: Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud DeumPatrem omnipoténtem.
Ass: Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriamnóminis sui, ad utilitátem quoque nostram totiúsque Ecclésiæ suæsanctæ.
26. Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas:
Pres: Suscipe, Domine, haec munera,
signum devotionis huius populi tui
atque famuli tui Pauli, Imperatoris nostri,
et famulae tuae Catharinae, Imperatricis nostrae.
Praesta, ut te sincere servientes,
hanc gentem secundum voluntatem tuam
sapienter et iuste regant.
Per Christum Dominum nostrum.
O povo aclama:
Ass: Amen.
PREFÁCIO
Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz:
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue:
Pres: Sursum corda.
Ass: Habémus ad Dóminum.
O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:
Pres: Grátias agámus Dómino Deo nostro.
Ass: Dignum et iustum est.
O sacerdote, de braços abertos, continua o prefácio.
Pres: Vere dignum et iustum est,
aequum et salutare,
nos tibi semper et ubique gratias agere,
Domine, sancte Pater, omnipotens aeterne Deus. Qui Unigenitum Filium tuum, Dominum nostrum Iesum Christum,
oleo laetitiae unxisti,
ut aeternus esset Sacerdos et universorum Rex;
ut, seipsum in ara crucis immaculam hostiam pacificam offerens,
humani generis redemptionem perficeret,
et, subiectis suae potestati cunctis creaturis,
immensae maiestati tuae
regnum aeternum et universale tradere conderet:
regnum veritatis et vitae,
regnum sanctitatis et gratiae,
regnum iustitiae, amoris et pacis.
Et ideo, cum Angelis et Archangelis,
cum Thronis et Dominationibus,
et cum omni militia caelestis exercitus,
hymnum gloriae tuae canimus, sine fine dicentes:
SANTO
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus Deus Sabaoth.
Pleni sunt caeli et terra gloria tua.
Hosanna in excelsis.
Benedictus qui venit in nomine Domini.
Hosanna in excelsis.
ORAÇÃO EUCARÍSTICA I
O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Te igitur, clementissime Pater, per Iesum Christum Filium tuum Dominum nostrum,supplices rogamus ac petimus,
uti accepta habeas et benedicas haec dona, haec munera, haec sancta sacrificia illibata,
in primis, quae tibi offerimus pro Ecclesia tua sancta catholica:
quam pacificare, custodire, adunare et regere digneris toto orbe terrarum,
una cum famulo tuo Papa nostro Leone,
et Antistite nostro Philareto,
et famulo tuo Paulo, Imperatore nostro,
et famula tua Catharina, Imperatrice nostra,
et omnibus orthodoxis atque catholicae et apostolicae fidei cultoribus.
Memento dos vivos
1C: Memento, Domine, famulorum famularumque tuarum N. et N.,
et omnium circumstantium, quorum tibi fides cognita est et nota devotio,
pro quibus tibi offerimus: vel qui tibi offerunt hoc sacrificium laudis,
pro se suisque omnibus: pro redemptione animarum suarum,
pro spe salutis et incolumitatis suae: tibique reddunt vota sua aeterno Deo, vivo et vero.
"Infra actionem"
2C: Communicantes, et memoriam venerantes,
in primis gloriosae semper Virginis Mariae,
Genetricis Dei et Domini nostri Iesu Christi,
sed et beati Ioseph, eiusdem Virginis Sponsi,
et beatorum Apostolorum ac Martyrum tuorum:
Petri et Pauli, Andreae,
Iacobi, Ioannis, Thomae, Iacobi, Philippi, Bartholomaei,
Matthaei, Simonis et Thaddaei;
Lini, Cleti, Clementis, Xysti, Cornelii, Cypriani, Laurentii, Chrysogoni,
Ioannis et Pauli, Cosmae et Damiani,
et omnium Sanctorum tuorum;
quorum meritis precibusque concedas,
ut in omnibus protectionis tuae muniamur auxilio.
Per Christum Dominum nostrum. Amen.
O sacerdote, com os braços abertos, continua:
Pres.: Hanc igitur oblationem servitutis nostrae,
sed et cunctae familiae tuae,
quaesumus, Domine, ut placatus accipias:
diesque nostros in tua pace disponas,
atque ab aeterna damnatione nos eripi,
et in electorum tuorum iubeas grege numerari.
Per Christum Dominum nostrum. Amen.
Une as mãos.
Estendendo as mãos sobre as oferendas, diz:
Pres.: Quam oblationem tu, Deus, in omnibus, quaesumus,
benedictam, adscriptam, ratam, rationabilem, acceptabilemque facere digneris:
ut nobis Corpus et + Sanguis fiat
dilectissimi Filii tui, Domini nostri Iesu Christi.
O relato da instituição da Eucaristia seja proferido de modo claro e audível, como requer a sua natureza.
Qui, pridie quam pateretur,
accepit panem in sanctas ac venerabiles manus suas,
et elevatis oculis in caelum
ad te Deum Patrem suum omnipotentem,
tibi gratias agens, benedixit, fregit,
deditque discipulis suis.
Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena e genuflete em adoração.
Então prossegue:
Simili modo, postquam cenatum est,
accipiens et hunc praeclarum calicem
in sanctas ac venerabiles manus suas:
item tibi gratias agens, benedixit,
deditque discipulis suis.
Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e genuflete em adoração.
Em seguida, diz:
Pres.: Mysterium Fidei!
A assembleia aclama:
℟.: Mortem tuam annuntiamus, Domine,
et tuam resurrectionem confitemur,
donec venias.
O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Unde et memores, Domine,
nos servi tui, sed et plebs tua sancta,
eiusdem Christi Filii tui, Domini nostri,
tam beatae passionis,
nec non et ab inferis resurrectionis,
sed et in caelos gloriosae ascensionis:
offerimus praeclarae maiestati tuae
de tuis donis ac datis
Hostiam + puram, Hostiam + sanctam, Hostiam + immaculatam,
Panem sanctum vitae aeternae et Calicem salutis perpetuae.
Supra quae propitio ac sereno vultu respicere digneris,
et accepta habere,
sicut accepta habere dignatus es munera pueri tui iusti Abel,
et sacrificium Patriarchae nostri Abrahae,
et quod tibi obtulit summus sacerdos tuus Melchisedech,
sanctum sacrificium, immaculatam hostiam.
Une as mãos e, inclinando-se, diz:
Pres.: Supplices te rogamus, omnipotens Deus:
iube haec perferri per manus sancti Angeli tui
in sublime altare tuum, in conspectu divinae maiestatis tuae:
ut, quotquot ex hac altaris participatione
sacrosanctum Filii tui Corpus et Sanguinem sumpserimus,
omni benedictione caelesti et gratia repleamur.
Per Christum Dominum nostrum. Amen.
Memento dos mortos.
De braços abertos, diz:
3C: Memento etiam, Domine, famulorum famularumque tuarum N. et N.,
qui nos praecesserunt cum signo fidei,
et dormiunt in somno pacis.
Ipsis, Domine, et omnibus in Christo quiescentibus,
locum refrigerii, lucis et pacis, ut indulgeas, deprecamur.
Per Christum Dominum nostrum. Amen.
Bate no peito, dizendo:
4C: Nobis quoque peccatoribus, famulis tuis,
de multitudine miserationum tuarum sperantibus,
partem aliquam et societatem donare digneris
cum sanctis Apostolis et Martyribus:
cum Ioanne, Stephano, Matthia, Barnaba,
Ignatio, Alexandro, Marcellino, Petro,
Felicitate, Perpetua, Agatha, Lucia,
Agnete, Caecilia, Anastasia, et omnibus Sanctis tuis:
intra quorum nos consortium non aestimator meriti,
sed veniae quaesumus largitor admitte.
E prossegue:
Per quem haec omnia, Domine,
semper bona creas, sanctificas, vivificas, benedicis, et praestas nobis.
Ergue a patena com a hóstia e o cálice, dizendo:
Pres.: Per ipsum, et cum ipso, et in ipso,
est tibi Deo Patri omnipotenti,
in unitate Spiritus Sancti,
omnis honor et gloria,
per omnia saecula saeculorum.
A assembleia aclama:
℟.: Amen.
ORAÇÃO DO SENHOR
125. Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:
Pres: Praeceptis salutaribus moniti,
et divina institutione formati,
audemus dicere:
O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:
Ass: Pater noster, qui es in caelis,
sanctificetur nomen tuum;
adveniat regnum tuum;
fiat voluntas tua, sicut in caelo, et in terra.
Panem nostrum quotidianum da nobis hodie,
et dimitte nobis debita nostra,
sicut et nos dimittimus debitoribus nostris;
et ne nos inducas in tentationem,
sed libera nos a malo.
Pres: Libera nos, quaesumus, Domine, ab omnibus malis,
da propitius pacem in diebus nostris,
ut, ope misericordiae tuae adiuti,
et a peccato simus semper liberi,
et ab omni perturbatione securi:
expectantes beatam spem,
et adventum Salvatoris nostri Iesu Christi.
O sacerdote une as mãos. O povo conclui a oração aclamando:
Ass: Quia tuum est regnum, et potestas, et gloria in saecula.Pres: Domine Iesu Christe, qui dixisti Apostolis tuis:
Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis:
ne respicias peccata nostra, sed fidem Ecclesiae tuae;
eamque secundum voluntatem tuam pacificare et coadunare digneris.
Qui vivis et regnas in saecula saeculorum.
O povo responde:
Ass: Amen.Pres: Pax Domini sit semper vobiscum.
O povo responde:
Ass: Et cum spiritu tuo.
SAUDAÇÃO DA PAZ
129. Em seguida, se for oportuno, o diácono ou o sacerdote acrescenta estas palavras ou outras semelhantes:
Diác: Offerte vobis pacem.
E todos, segundo o costume do lugar, manifestam uns aos outros a paz e a caridade; o sacerdote saúda o diácono ou o ministro.
FRAÇÃO DO PÃO
130. Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:
Pres: Esta união do Corpo e do Sangue de Jesus, o Cristo e Senhor nosso, que vamos receber, nos sirva para a vida eterna.
131. Enquanto isso, canta-se:
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, dona nobis pacem.
Essas palavras podem ser repetidas várias vezes, se a fração do pão se prolonga. Contudo, na última vez se diz: dai-nos a paz.
Pres: Senhor Jesus Cristo, o vosso Corpo e o vosso Sangue, que vou receber, não se tonem causa de juízo e condenação; mas, por vossa bondade, sejam sustento e remédio para a minha vida.
133. O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia, elevando-a sobre a patena, diz em voz alta, voltado para o povo:
Pres: Ecce Agnus Dei,
ecce qui tollit peccata mundi.
Beati qui ad cenam Agni vocati sunt.
E acrescenta, com o povo, uma só vez:
Ass: Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum,
sed tantum dic verbo, et sanabitur anima mea.
COMUNHÃO
O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio e reverentemente comunga o Corpo de Cristo.
Depois, segura o cálice e reza em silêncio; e reverentemente comunga o Sangue de Cristo.
Em seguida, toma a patena ou o cibório, aproxima-se dos que vão comungar e mostra a hóstia um pouco elevada a cada um deles, dizendo:
℣.: Corpus Christi.
O que vai comungar responde:
Ass: Amen.
E comunga.
Enquanto o sacerdote comunga o Corpo de Cristo, inicia-se o canto da Comunhão.
138. Terminada a comunhão, o sacerdote, o diácono ou acólito purifica a patena e o cálice.
Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:
Fazei, Senhor, que conservemos num coração puro o que a nossa boca recebeu. E que esta dádiva temporal e transforme para nós em remédio eterno.
139. O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.
ORAÇÃO DEPOIS DA COMUNHÃO
Pres: Oremus.
E todos, com o sacerdote, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração:
Deus, qui nos uno pane caelesti communicas,
respice propitius super hunc famulum tuum Paulum, Imperatorem nostrum,
et hanc famulam tuam Catharinam, Imperatricem nostram,
et super hanc gentem tibi devotam:
praesta, ut virtute huius Sacramenti,
in fide, spe et caritate roborem capiant,
et, sub providentia tua,
in pace et iustitia populum sibi commissum dirigant.
Per Christum Dominum nostrum.
O povo aclama:
Ass: Amen.BENÇÃO FINAL
142. Segue-se o rito de despedida. O sacerdote, abrindo os braços, saúda o povo:
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Pres: Deus, omnium rector et auctor,
qui sapientiam tuam super thronos regum diffundis,
imperatori et imperatrici huic tuae benedictionem largiatur,
ut in timore tuo populum sibi commissum fideliter regant.
Ass: Amen.Pres: Deus, qui pacem quaerentibus dona multiplicas,
concedat ut sub sceptro mansuetudinis,
iustitia floreat et pax abundet in terra.
Ass: Amen.Pres: Et vos omnes, qui in hac sollemni celebratione congregati estis,
divinae protectionis munere confoveat,
et vos in fide, spe et caritate roboret,
ut, in via pacis et salutis pergentes,
semper Dei voluntatem implere valeatis.
Ass: Amen.O sacerdote abençoa o povo, dizendo:
Pres: Et benedictio Dei omnipotentis,
Pres: Et benedictio Dei omnipotentis,
Patris + et Filii + et Spiritus + Sancti,
descendat super vos et maneat semper.
Ass: Amen.143. Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
Pres ou Diác: Ite, missa est.
Pres ou Diác: Ite, missa est.
O povo responde:
Ass: Deo gratias.
Ass: Deo gratias.